Bycie cichym liderem

Jako ambitna introwertyczka chciałam dowiedzieć się więcej o swojej osobowości, więc przeczytałam książkę „Quiet Leader” (https://www.waterstones.com/book/quiet-leader-what-you-can-learn-from-the-power-of-introverts/sissel-heiberg/9781292462158) autorstwa Sissel Heiberg.

Kiedy wziąłem do ręki książkę „Quiet Leader”, pierwszą rzeczą, jaką zrobiłem, było wpisanie w Google hasła „Czy jestem introwertykiem czy ekstrawertykiem?”. Znalazłem quiz online, w którym pytano, czy lubię publiczne wystąpienia, tańczenie z przyjaciółmi, chowanie się podczas przyjęć, dzielenie się osobistymi problemami i wysyłanie SMS-ów. Nazwijcie mnie cynikiem, ale wątpiłem, że ten quiz da mi rzetelną diagnozę mojego typu osobowości i tego, jak wpływa ona na moją karierę.

Kocham książki, ponieważ autorzy wkładają w nie całe swoje serce i duszę. Ty, klawiatura i pusta strona. Czy potrafisz napisać książkę, którą ludzie będą chcieli przeczytać? Autorka Sissel Heiberg opowiada, że wyobrażała sobie siebie siedzącą samotnie w swoim lofcie we wschodnim Londynie i piszącą na klawiaturze, by w końcu odkryć, jak bardzo treść jej książki została ukształtowana przez jej interakcje społeczne i zawodowe.

Pisanie książki, raportu lub e-maili w samotności w loftowym mieszkaniu w Nowym Jorku, Londynie lub Madrycie może brzmieć romantycznie, ale jak zamierzasz opłacić mieszkanie? Ta książka ma na celu zrewidowanie definicji współczesnego pracownika o wysokiej wydajności, aby umożliwić introwertyczkom i introwertykom zarabianie wynagrodzenia odpowiadającego ich umiejętnościom i wynikom oraz mieszkanie w dowolnym miejscu.

Zgodziłam się z refleksjami Sissel na temat kultury biurowej, w której wyolbrzymione zachowania i obecność mogą podnieść status i zwiększyć szanse na awans zawodowy. „Nie jest to książka twierdząca, że wszyscy introwertycy są lepszymi liderami; tak jak w wielu innych przypadkach, wszystko sprowadza się do indywidualnych cech danej osoby oraz kombinacji jej umiejętności, atrybutów i doświadczeń”.

Sissel odwołuje się do ograniczonych badań nad introwertycznością, definiując ją jako skupienie na swoim wewnętrznym świecie, w przeciwieństwie do ekstrawertyczności, która jest bardziej skoncentrowana na otoczeniu. Podział introwertyczności na społeczną, myślową, lękową i powściągliwą ułatwia zrozumienie i identyfikację cech charakterystycznych dla introwertyków. Nie chodzi o unikanie kontaktów międzyludzkich, ale o sposób, intensywność i formę interakcji, które odróżniają introwertyków od ekstrawertyków.

Na początku mojej kariery w sektorze publicznym mówiono mi, żebym był bardziej pewny siebie i więcej mówił, a potem, żebym słuchał i przestał przerywać innym. Kiedy agresywny kolega podszedł do mnie i powiedział: „Kiedy chcesz, gdzie chcesz, jak chcesz”, nie schowałem się za kserokopiarką ani nie błagałem ekstrawertyka, żeby mnie uratował. Byłem spokojny, postępując zgodnie z zasadą służby cywilnej, że należy być właściwą osobą we właściwym czasie i we właściwym miejscu, aby rozładować napięcie.

Obecnie jestem liderem zmierzającym w kierunku wyższego stanowiska kierowniczego, ocenianym jako silny w dziewięciopolowej siatce talentów. Jednym ze standardów zarządzania liniowego w służbie cywilnej jest skupienie się na osobistej skuteczności i wpływie, aby zapewnić realizację celów.

Wolę być mądrą sową, która poświęca więcej czasu na działanie, a mniej na rozmowy i potrafi ocenić wpływ swoich działań. Jeśli mogę świętować swój sukces, zrobię to, ale tylko wtedy, gdy poprawi to pracę innych.

Ilustracja z górą lodową pokazuje, że milczenie, opóźnione reakcje i nieśmiałość mogą ukrywać wewnętrzne procesy zachodzące w umysłach introwertyków. Nie są oni niemową ani onieśmieleni. Być może słuchają inspirujących ekstrawertyków lub modlą się o koniec nudnego spotkania. Alternatywnie, introwertycy dostrzegają potencjalne problemy, rozważają zalety i wady oraz przyswajają informacje przed podjęciem rozmowy lub planowaniem kolejnych kroków.

Sissel ostrzega przed ryzykiem używania spolaryzowanego języka do opisywania introwertyków i ekstrawertyków. „Słowa, których używamy, wpływają nie tylko na to, jak inni postrzegają daną osobę, ale także na to, jak ona sama siebie postrzega”. Mówienie nieśmiałej osobie, że jest nieśmiała, jest niepomocne, podobnie jak mówienie osobie towarzyskiej, że jest zbyt entuzjastyczna w pracy. Czy menedżerowie introwertyczni lub ekstrawertyczni lepiej radzą sobie z przełamaniem barier obronnych innych osób, aby udzielić konstruktywnej informacji zwrotnej?

„Cichy lider” nie jest antyekstrawertycznym, ale raczej refleksyjnym tekstem na temat tego, jak pokora, słuchanie, obserwacja, kontrola emocji i łączenie faktów przed podjęciem działania są kluczowymi umiejętnościami dla osób pełniących funkcje kierownicze. Z mojej perspektywy introwertycy mogą odnieść sukces w służbie cywilnej, jeśli mają status, autonomię, poczucie bezpieczeństwa psychicznego i zdolność do wykonywania swojej pracy.

Ponieważ kierownicy służby cywilnej powinni zwracać uwagę na swoje myśli, uczucia i zachowania oraz ich wpływ na innych, polecam ćwiczenie samoświadomości Johari Window. Może ono uzupełnić informacje zwrotne na temat stylu zarządzania, mocnych stron i obszarów wymagających poprawy.

Sissel twierdzi, że postrzeganie innych często wiąże się z własnymi uprzedzeniami i założeniami. Dlatego nie powinniśmy traktować informacji zwrotnych od wszystkich jako prawdy objawionej, ale raczej wybierać osoby, które udzielą nam szczerej opinii. Coraz rzadziej proszę o informacje zwrotne, ponieważ jestem tym, kim jestem i nie zawsze mam ochotę słuchać, co muszę poprawić.

Nie obchodzi mnie, czy jestem introwertykiem, czy niezwykle zrelaksowanym ekstrawertykiem. Nie jestem idealny, tak samo jak ty. Nie jestem idealny i mogę się poprawić. Poprawmy się razem.

„Pokora bez wewnętrznej pewności siebie to tylko ciągłe wątpliwości, które sprawiają, że nie jesteś skutecznym liderem, a wywyższająca się pewność siebie bez pokory jest o krok od arogancji, która nie ma nic wspólnego z przywództwem. Obie te cechy wynikają z braku pewności siebie”.

Bycie cichym liderem nie oznacza, że jesteś niepewny siebie. Nie musisz być głośny, aby odnieść sukces. Po prostu bądź najlepszą wersją siebie.